GK / huffingtonpost.com

Izraelscy celnicy przylapali jednego z azerskich ministrow, ktory probowal przemycic do Izraela ponad 50 kilogramow jagniecego miesa. "Byl zaklopotany" - pisze serwis huffingtonpost.com

Azerski minister, ktorego personaliow nie podano, zostal przylapany podczas rutynowej kontroli na miedzynarodowym lotnisku Ben-Guriona w Izraelu. Jak przyznala rzeczniczka tamtejszego urzedu podatkowego, mieso zostalo skonfiskowane przez celnikow i, zgodnie z protokolem, zniszczone.

Wedlug doradcow ministra, cale wydarzenie jest nieporozumieniem, a minister podczas zdarzenia byl wyraznie zaklopotany. Ich zdaniem mieso mialo byc przeznaczone na posilki podczas oficjalnej wizyty ministra w Izraelu.

Izraelskie prawo wymaga specjalnego zezwolenia na import miesa powyzej jednego kilograma.

Autor: GK

Zrodla: huffingtonpost.com

Malezyjski orangutan zyjacy w niewoli byl czesto przylapywany na paleniu papierosow. Dostawal je od odwiedzajacych zoo. Teraz musi zerwac z nalogiem - poinformowala agencja AP

Wladze przejely dorosla juz Shirley z panstwowego zoo w poludniowym stanie Jahor w Malezji, gdy uznano, ze zwierzeta przetrzymywane sa w nieodpowiednich warunkach.

Obecnie Shirley jest poddana kwarantannie w zoo w sasiednim stanie. W ciagu kilku tygodni zostanie wyslana do centrum przyrodniczego na wyspie Borneo.

Dyrektor Zoo Ahmad Azhar Mohammed powiedzial, ze malpa nie ma juz dostepu do papierosow. - Palenie nie jest naturalnym zachowaniem dla orangutanow - dodal.

- Nie powiedzialbym, ze jest uzalezniona, (...) ale mogla nabrac nawyku nasladowania odwiedzajacych zoo, ktorzy palili w jej otoczeniu - przekonywal dyrektor.

Jak na razie Shirley przejawia normalny apetyt i nie wykazuje zadnych objawow depresji lub choroby.

Grupa brytyjskich aktywistow Nature Alert, juz rok temu informowala malezyjskie wladze, ze zaobserwowano, jak malpom rzucane sa niedopalki papierosow.

Zauwazyli oni tez, ze Shirley pozbawiona papierosow cierpiala na hustawki nastrojow. Czasami wydawala sie senna, a czasami zbytnio poruszona.

Malpa ma okolo 20 lat i nie jest pewne, kiedy zaczela palic. Orangutany zyjace na Borneo i indonezyjskiej wyspie Sumatra, moga dozyc 60 lat, przebywajac w niewoli.

Przypadki palenia wsrod naczelnych zostaly takze zauwazone w panstwach poludniowej Afryki i w Rosji, gdzie odwiedzajacy zoo ignoruja zakazy i rzucaja zwierzetom papierosy.

Autor: KJ

Zrodla: PAP

Alina Tugend / New York Times

Zachecanie dzieci do uczestnictwa w rozmaitych dodatkowych zajeciach ma swoje dobre strony, ale nie brakuje rowniez tych negatywnych, zwlaszcza jezeli rodzice robia to, by poprawic wlasne samopoczucie, lub licza, ze nauczenie mlodych osob szeregu umiejetnosci zagwarantuje im sukces w zyciu.

Wiekszosc rodzicow, ktorzy mieszkaja na moim osiedlu, prawdopodobnie wolalaby oszczedzic na wlasnych przyjemnosciach, niz zrezygnowac z dodatkowych zajec dla swych dzieci.

Lekcje muzyki, gimnastyka, jazda konna, korepetycje, trwajace cale lato obozy, zawody sportowe – lista jest calkiem pokazna, podobnie zreszta jak wydatki.

Nawet kiedy zabraknie gotowki, niektorzy rodzice znajduja jakies rozwiazanie. Znam ludzi, ktorzy pozyczali pieniadze od rodziny, brali kredyty pod zastaw domu i zadluzali karty, by zaplacic za wszystko, bez czego ich zdaniem dzieci nie moga sie obejsc.

– Zajecia, na ktore uczeszczala kiedys glownie mlodziez licealna, obecnie sa popularne wsrod uczniow gimnazjum, a nawet podstawowki – mowi William Doherty, profesor nauk o rodzinie oraz dyrektor programu terapii malzenskiej i rodzinnej na University of Minnesota. – Wkrotce uslyszymy o szkole liderow dla niemowlat.

Musze przyznac, ze moje wlasne dzieci pobieraly lekcje gry na skrzypcach, jazdy na lyzwach, tenisa, a nawet taekwondo (po ktorych jedyna pamiatka jest masa kolorowych pasow w domu). Niektore kursy trwaly kilka miesiecy, inne cale lata.

I co w tym zlego? Moze to prawda, ze czesc rodzicow przesadza z dodatkowymi zajeciami, ale czyz nie przekladaja sie one na pozniejszy zyciowy sukces ich pociech?

Kiedy nie zapewniamy naszym dzieciom roznorodnych rozwijajacych atrakcji, "czujemy sie jak gorsi rodzice", twierdzi Wendy Mogel, psycholog kliniczna i autorka ksiazki "The Blessing of a B Minus".

Uszczesliwianie dzieci na sile pochlania jednak nie tylko mnostwo pieniedzy, ale takze emocjonalnej energii doroslych.

– Wielu rodzicow jest wykonczonych przez swa wlasna nadgorliwosc – podkresla Bryan Caplan, profesor ekonomii na George Mason University w Wirginii. – Ponosza wiele wyrzeczen i sa do tego stopnia zestresowani ciaglym wozeniem dzieci, ze wrzeszcza, gdy te zmieniaja stacje radiowe w samochodzie.

Czy mimo to nie warto sie poswiecac dla dobra naszego potomstwa? Niekoniecznie. Najbardziej frapujacych odpowiedzi na to pytanie udzielaja nie psychologowie, a ekonomisci.

– Jezeli spojrzymy na dzieci odnoszace sukcesy, latwo dojsc do pochopnego wniosku, ze jest to zasluga dodatkowych zajec – mowi Caplan. Badania jednak wcale tego nie potwierdzaja.

Autor: Alina Tugend

Zrodla: New York Times

Lukas Eberle / Der Spiegel

Guillaume Nery, fot. AFP

Francuski nurek Guillaume Nery mowi o ryzykownym polowaniu na nowe rekordy glebokosci i o sztuce wytrzymywania przez osiem minut pod woda.

Der Spiegel: Panski rekord w nurkowaniu to w tej chwili 115 metrow. Woda na takiej glebokosci jest bardzo zimna, panuje tam smiertelna cisza i ciemnosc. Co przyciaga pana w takie miejsce?

Nery: Myli sie pan. Tam wcale nie jest ciemno.

Tylko jak?

Widac gleboki, intensywny blekit, jest on wszedzie dookola. Jesli chce, moge poruszac sie we wszystkich kierunkach, w gore, w dol, w prawo, w lewo. Czuje sie wolny, tak jak nigdy na ladzie.

Najlepsi polawiacze perel na poludniowym Pacyfiku nurkuja do glebokosci 45 metrow. Pan natomiast, bez butli tlenowej, jedynie z olowianymi ciezarkami i w pletwach, zapuszcza sie na ponad 100 metrow. To wycieczka do strefy smierci. Jesli tam na dole straciliby pan orientacje albo wpadl w panike, nie byloby zadnego ratunku. Jak przygotowuje sie pan do zejscia na taka glebine?

Wprowadzam sie w stan relaksu. Powinno byc to takie uczucie, jakie ma sie rano zaraz po przebudzeniu, gdy jest sie jeszcze sennym, dopiero na wpol rozbudzonym. Zanim zejde w dol, leze spokojnie na wodzie i staram sie stac sie czescia tego zywiolu. Krotko przed zanurzeniem wdycham tyle powietrza, ile tylko sie da.

Ile litrow powietrza miesci sie w panskich plucach?

Okolo dziesieciu.

Zwykly czlowiek ma pojemnosc okolo szesciu litrow.

Kompresuje powietrze w plucach za pomoca specjalnej techniki oddychania. Robie w krotkich odstepach czasu niewielkie wdechy, aby wiecej go weszlo. To jest tak samo jak z butla tlenowa. Jeszcze wazniejszy niz ilosc powietrza jest jednak fakt, ze podczas nurkowania staram sie zuzywac jak najmniej tlenu. Musze wykorzystac powietrze, ktore mam do dyspozycji, musze byc tak ekonomiczny, jak samochod oszczedzajacy benzyne.

Jak to sie udaje?

Juz po kilku metrach wlacza sie tak zwany odruch nurkowy, mechanizm, ktory jest wspolny dla ludzi i delfinow czy waleni. Moje tetno spada, zmniejsza sie ukrwienie ramion i nog. Zamiast tego krew zaczyna zbierac sie w takich najwazniejszych narzadach, jak serce i mozg. Organizm, mozna powiedziec, przestawia sie na tryb oszczedzajacy. Od 35 metrow glebokosci cisnienie jest tak wielkie, ze automatycznie zaczynam opadac w dol. Przestaje sie poruszac i zanurzam sie po prostu coraz glebiej. To niesamowite uczucie.

Na najwiekszej glebokosci panskie pluca zaciskaja sie, przypominajac swymi rozmiarami dwie pomarancze, i wypelnione sa zaledwie polowa litra powietrza. Czy to tez jest wspaniale wrazenie?

Tak. Bo w tym momencie we krwi uwalniaja sie gazy, a to wywoluje rodzaj rauszu, stan lekkiej narkozy. Czlowiek czuje sie jak po dwoch piwach, kiedy jest juz troche podchmielony, ale nadal ma wszystko pod kontrola.

Autor: Lukas Eberle

Zrodla: Der Spiegel

Carolyn Butler / The Washington Post

Szwy zapobiegajace otarciom, wlokna eliminujace zapach potu, oddychajace tkaniny – producenci odziezy sportowej kusza nas kolejnymi innowacjami. Ale czy te nowe, lepsze ciuchy faktycznie pomagaja nam na biezni lub podczas aerobiku?

Do niedawna moj ulubiony stroj do cwiczen skladal sie ze znoszonej koszulki z turnieju U.S. Open z 1993 roku (tego samego, w ktorym ukonczylam szkole srednia) oraz pary wytartych spodenek rowerowych z obcietymi wlasnorecznie nogawkami, mniej wiecej z tej samej epoki. Wzdrygam sie nawet, kiedy pisze o tym zestawie, choc nigdy wczesniej mi nie przeszkadzal: no bo kogo moze obchodzic, w jakich ciuchach zalewasz sie potem na silowni?

Chyba jednak kogos obchodzi. Wlasnie wrocilam po dluzszej przerwie do biegania i kiedy zobaczylam tlumy truchtajacych wokol mnie ludzi w supermodnych ciuchach, postanowilam odwiedzic jeden z tych bastionow stylowych i rzecz jasna kosztownych strojow. I musze przyznac, ze wpadlam w te mode po same uszy. Przede wszystkim, w moich nowych, czarnych legginsach jeszcze przed wyjsciem z domu wygladam na szczuplejsza o jakies trzy kilogramy i bardziej wysportowana, a to zdecydowanie jest warte ich ceny.

Ale czy te nowe, ulepszone ciuchy (z takimi gadzetami jak zapobiegajace otarciom plaskie szwy, perforacja materialu umozliwiajaca lepszy przeplyw powietrza, wszywane odblaski, wlokna eliminujace przykry zapach i oczywiscie zmyslne male kieszonki na iPoda, karte kredytowa i klucze) naprawde pomagaja nam poprawiac sportowe wyniki?

– Bez watpienia wygodniejszy stroj lepszej jakosci moze miec pozytywny wplyw, zarowno z fizycznego jak i psychologicznego punktu widzenia – mowi psycholog sportu Thomas Altena z Missouri State University. – To jak z samochodami: dopoki nie usiadziesz w porzadnym modelu, nie wiesz, co tracisz.

Na poczatek, wlasciwy material pomaga regulowac temperature ciala. A temperatura moze wplywac na prace serca, co z kolei ma wplyw na twoje postrzeganie stopnia trudnosci danego cwiczenia, jak twierdzi psycholog sportu Delia Roberts z American College of Sports Medicine.

– Jezeli mialabym wymienic jeden element, ktory gwarantuje obnizenie wydajnosci sportowca, to jest nim dopuszczenie do nadmiernego podniesienia sie temperatury ciala – mowi Roberts, wyjasniajac, ze najnowsza generacja syntetycznych wlokien, jak polipropylen, w polaczeniu ze znanymi materialami, jak welna z merynosow, sprawiaja, ze pot szybko odparowuje ze skory, co daje chlodzacy efekt. Bawelna z kolei "pochlania pare i wilgoc, utrzymujac je blisko skory", co bywa niewygodne i powoduje otarcia, pecherze i inne problemy skorne.

Roberts dodaje, ze obcisle stroje, ktore maja poprawiac krazenie krwi w konkretnych obszarach ciala, jak na przyklad w nogach, takze moga poprawic wydajnosc sportowca, choc prawdopodobnie nie z tego powodu, ktory reklamuje ich wytworca.

Autor: Carolyn Butler

Zrodla: The Washington Post

Nicholas Hellen, Christina Lamb / The Times

Uroda pomaga w pracy – dowiedli naukowcy. Ludzie uchodzacy za nieatrakcyjnych zarabiaja mniej od swoich urodziwych kolegow i czesto narazeni sa na docinki. Czy atrakcjonizm – czyli dyskryminacja ze wzgledu na wyglad zewnetrzny – powinien byc prawnie zakazany?

Shirley Ivey przepracowala w urzedzie do spraw regulacji i ochrony konsumentow w Waszyngtonie ponad 25 lat. Jednak slabosc do kanapek z wieprzowina w polaczeniu ze stresem wywolanym niespodziewana smiercia siostry spowodowal, ze przytyla z 70 do 140 kilogramow, a szef zaczal ja przesladowac.

– Pewnego dnia mialam na sobie czerwona sukienke, a on powiedzial do innych: "Spojrzcie, czy nie przypomina wam wozu strazackiego?" – wspomina Ivey (lat 61).

Dalej ciagnelo sie w podobnym stylu. Ivey uslyszala, ze pracowalaby lepiej, gdyby byla bardziej atrakcyjna. Szef powiedzial jej tez, ze bardziej by ja lubil, gdyby przypominala swoja ladniejsza kolezanke. – Ktoregos dnia wykrzyknal: "Dobry Boze, siedzisz na tym krzesle! To niesamowite, ze jest w stanie utrzymac twoj ciezar! Ale boje sie o ludzi pietro nizej".

Ivey byla na tym etapie tak zestresowana, ze to nie krzeslo, ale ona sama sie przewrocila i zemdlala. Po trzech miesiacach zwolnienia lekarskiego zrezygnowala z pracy, by poswiecic sie wychowaniu dzieci zmarlej siostry.

Zdarzylo sie to ponad 10 lat temu. Od tego czasu kobieta zaangazowana jest w dluga batalie prawna. Pozwala bylego pracodawce za atrakcjonizm (ang. lookism) – dyskryminacje ze wzgledu na wyglad zewnetrzny. Sprawa wedruje od sadu jednej instancji do drugiej.

– Cos takiego nie powinno nikogo spotykac – mowi Ivey. – Kiedy ktos, przychodzac do pracy, wyglada jakby przejechala po nim smieciarka, to inna sprawa, ale ja zawsze bylam czysta, elegancka, z ulozona fryzura i zrobionymi paznokciami. Czlowiek nie ma obowiazku wygladac jak modelka z wybiegu. To, co mnie spotkalo, to oczywista dyskryminacja.

O ile dyskryminacja ze wzgledu na kolor skory, plec czy niepelnosprawnosc zostala w ostatnich dekadach stopniowo uznana za nielegalna w calym rozwinietym swiecie, to Waszyngton i niektore czesci Kalifornii naleza do niewielu miejsc, gdzie mozna pozwac za gorsze traktowanie w miejscu pracy ze wzgledu na "wyglad zewnetrzny".

Idea ta wydaje sie nabierac rozpedu, czesciowo dzieki jednemu z czolowych amerykanskich specjalistow ekonomii pracy, ktory utrzymuje w swojej opublikowanej niedawno ksiazce, ze brzydota nie rozni sie pod tym wzgledem od rasy czy niepelnosprawnosci – co sugeruje, ze nieatrakcyjni ludzie zasluguja na podobna ochrone prawna co dyskryminowane mniejszosci. – Moje badania wykazaly, ze uroda pomaga zarabiac wiecej pieniedzy, znalezc lepiej zarabiajacego wspolmalzonka, a nawet podpisac lepsza umowe kredytowa z bankiem – mowi Daniel Hamermesh, profesor ekonomii z University of Texas w Austin.

Po raz pierwszy wplywem urody na place Hamermesh zainteresowal sie przeszlo 20 lat temu, kiedy zauwazyl dane dotyczace wygladu ujete w pewnym projekcie badawczym. Zaczal oceniac wlasnych studentow i odkryl, ze zaskakujaco latwo przypisac im ocene w skali od 5 (powalajaca uroda) do 1 – co dyplomatycznie okresla jako "wyglad pospolity".

Autorzy: Nicholas Hellen, Christina Lamb

Zrodla: The Times

POg / PAP

Niemcy i Austriacy z zapartym tchem sledza poszukiwania Yvonne - krowy, ktora uciekla w maju z bawarskiej farmy, gdzie miala trafic na uboj. Austriacki rezerwat przyrody Gut Aiderbichl odkupil zwierze i organizuje akcje poszukiwawcza.

Kilkanascie osob przeczesywalo w czwartek lesne obszary o powierzchni 300 km kwadratowych w powiecie Muehldorf nad Inn w gornej Bawarii. Do akcji uzyto helikoptera, samochodu terenowego i czujnika podczerwieni.

Rzecznika salzburskiego rezerwatu Gut Aiderbichl poinformowala jednak, ze jedyne zwierzeta, jakie napotkano, to sarny i zajace. Bezowocna akcje porownano na stronie internetowej rezerwatu do "szukania igly w stogu siana".

Sprawa zaginionej krowy na tyle poruszyly serca internetowej spolecznosci, ze na jej czesc zaczeto nagrywac piosenki. Utwor "Krowa Yvonne" w wykonaniu niemieckiego komika Joe Heinricha obejrzalo dotychczas na portalu YouTube blisko 6,5 tys. osob. Natomiast piosenke bawarskiego zespolu Gnadenkapelle mozna uslyszec takze w wielu stacjach radiowych.

W internecie mozna rowniez kupic koszulki z napisem: "Jedzcie wiecej warzyw! Wolnosc dla Yvonne!".

Krowa nalezala do austriackiego rolnika z gminy Krems w Karyntii i nazywala sie wowczas Angie. Nastepnie zostala wykupiona przez rolnika z Bawarii, ktory chcial ja utuczyc i przeznaczyc do uboju. Jednak 24 maja krowa uciekla z pastwiska i ukrywala sie w pobliskich lasach. Sprawa postanowil zajac sie rezerwat Gut Aiderbichl z przygranicznego Salzburga, ktory wykupil krowe i rozpoczal poszukiwania.

Miejscowi kilkakrotnie informowali, ze widzieli brazowa krowe z biala glowa, ale za kazdym razem, gdy ekipa poszukiwawcza przybywala na miejsce, Yvonne skutecznie znikala.

W ciagu nastepnych dni rezerwat planuje wypuscic na wolnosc ciele Yvonne, Friesi, w nadziei, ze zwabi jego mame z powrotem.

Autor: POg

Zrodla: PAP

Ogromny, rzadko spotykany gatunek wieloryba zostal wyrzucony na plaze w Nowej Zelandii - podaje serwis stuff.co.uz.

Na wieloryba natknal sie podczas przejazdzki rowerem dwa kilometry na poludnie od rzeki Heaphy'ego na zachodnim wybrzezu jeden z mieszkancow Graham Postles.

15-metrowy ssak zostal wyrzucony na plaze podczas przyplywu.

- To bylo piekne, ale bardzo smutne – powiedzial Postles.

- Nie uwierzysz jak niesamowicie ogromny jest ten wieloryb, do momentu gdy nie staniesz obok niego. Zobaczenie go z tak bliska, bylo jedynym tego rodzaju doswiadczeniem w zyciu – dodal jego przyjaciel John Hughes.

Pan Hughes skontaktowal sie z biurem Westport Department of Conservation (Departament Ochrony DOC) i wyslal im zdjecia wieloryba.

Rzeczniczka biura powiedziala, ze jeszcze tego samego dnia zostali wyslani pracownicy, ktorzy dokonali pomiarow oraz pobrali probki DNA ssaka.

Badania wykazaly, ze znaleziony wieloryb to fiszbinowiec.

Autor: AKA

Zrodla: stuff.co.nz

Klaus Brill / Suddeutsche Zeitung

Wysokie Tatry sa najmniejszym pasmem wysokogorskim na swiecie. W 2004 roku potezna wichura zniszczyla znaczne polacie tarzanskich lasow. Miedzy slowackimi ekologami a przedsiebiorcami wybuchl spor, jak zagospodarowac ogolocone z drzew stoki. Biznesowe lobby chce je zabudowc wyciagami narciarskimi, hotelami i apartamentowcami, burzac rownowage calego ekosystemu.

Golym okiem widac, ze Pavol Majko jest zapalonym przyrodnikiem. Swiadczy o tym nie tylko jego ubior - spodnie w kolorze khaki i brazowa koszulka moro, ale wystroj gabinetu - budka legowa dla ptakow, akwarium, wypchany tchorz, zdjecia rysi, niedzwiedzi i czaszka jakiegos zwierzaka, lezaca obok monitora komputerowego. Zazwyczaj tego rodzaju "trofeami" otacza sie czlowiek, zajmujacy sie zawodowo ochrona przyrody, a Pavol Majko piastuje stanowisko dyrektora slowackiego Tatrzanskiego Parku Narodowego. Siedziba placowki znajduje sie w Tatrzanskiej Szczyrbie, u podnoza najmniejszego pasma wysokogorskiego na swiecie. Inzynierowi lesnictwa powierzono ochrone tego wspanialego skrawka natury przed niszczycielskimi zakusami czlowieka.

Zadanie nie nalezy do latwych, bo w przeciwnym razie Pavol Majko od czasu do czasu nie rozwazalby w zaciszu gabinetu, czy nie zmienic pracy. 40-letni dyrektor znalazl sie w potrzasku, miedzy dwiema stronami konfliktu w sprawie przyszlosci tego niepowtarzalnego krajobrazu gorskiego. Przyrodnicy wspierani przez naukowcow tocza boje z inwestorami i politykami komunalnymi o to, jak duzy obszar Tatr powinien podlegac ochronie, a jaki mozna przeznaczyc pod rozwoj turystyki.

Wkrotce zapadnie w tej sprawie wazna decyzja. Wysokie Tatry sa wyjatkowo pieknym pasmem gorskim i pelnia wazna role w kulturze slowackiej. Uwieczniono je w godle panstwowym i w slowach hymnu narodowego. Choc glowny grzbiet Tatr ciagnie sie tylko przez 26 kilometrow, to ma az 25 szczytow o wysokosci ponad dwu i pol tysiaca metrow. Po polskiej stronie, gdzie lezy jedna trzecia powierzchnia Tatr, na stolice sportow zimowych wyroslo Zakopane. Dotychczas 16 miejscowosci po slowackiej stronie oszczedzil masowy naplyw amatorow bialego szalenstwa i wedrowek po gorach. Tamtejsi inwestorzy i biura ruchu turystycznego chca przeforsowac nowa wizje zagospodarowania Tatr i domagaja sie rozbudowy istniejacych wyciagow naciarskich i obiektow wypoczynkowych. Ekolodzy ostrzegaja, ze model masowej turystyki nieodwracalnie zburzy wrazliwy ekosystem wysokogorski.

Tatry sa unikatem w skali europejskiej. Mozna tu spotkac rzadkie gatunki zwierzat, takie jak kozice, swistaki, jelenie, rysie, kuny, lisy, wilki i niedzwiedzie. Ponadto w Tatrach wystepuje duza roznorodnosc flory, a wiele gatunkow roslin endemicznych rosnie tylko w tym regionie. Przyrodnicy doliczyli sie okolo tysiaca gatunkow porostow i 1300 gatunkow roslin naczyniowych, przy czym 40 gatunkow mozna podziwiac jedynie w Tatrach, a wiele z nich jest zagrozonych wyginieciem. 19 listopada 2004 roku przez gorski raj przeszla ogromna wichura, pozostawiajac po sobie pas zniszczen o szerokosci 10 kilometrow i dlugosci 60 kilometrow. Wiatr powalil jedna trzecia tarzanskich drzew na powierzchni 13 tys. hektarow. Osiem miesiecy pozniej, 30 lipca 2005 roku ogromny pozar spalil kolejne 230 hektarow lasu.

Autor: Klaus Brill

Zrodla: Suddeutsche Zeitung

Jeremy W. Peters / New York Times

Polozona na Morzu Srodziemnym Korsyka wiekszosci z nas kojarzy sie z pocztowkowymi bialymi plazami i szafirowa woda. Tymczasem za gorami, ktore wielu turystow oglada jedynie z perspektywy lezaka, kryje sie inna, dzika wyspa.

Kiedy komus brakuje slow, by opisac Korsyke, zwykle tym, co odbiera mowe, jest oszalamiajace piekno wyspy. My razem z naszym przewodnikiem usilowalismy znalezc odpowiednie okreslenia dla innej, rownie wyjatkowej cechy tego regionu: przyprawiajacej o zawrot glowy, kretej gorskiej drogi.

– Dangereux – jeknal po francusku nasz opiekun, wprowadzajac terenowego nissana w jeden z wielu bezlitosnych zakretow. – Trop difficile – dodal.

Jacky Marie, zwawy 54-latek z wioski Favalello (okolo 20 mieszkancow), wiozl nas z odleglego, gorzysto-lesnego regionu Le Boziu do Vallee de la Restonica, gdzie mielismy spedzic pol dnia na wedrowce w strone dwoch lodowcowych jezior. Ja jednak w pewnym momencie zaczalem sie zastanawiac, czy w ogole tam dotrzemy.

Kiedy Jacky wyczerpal swoj zasob slownictwa, opisujac zagrozenia czyhajace na drogach, zdjal rece z kierownicy i wymachujac nimi przed moimi oczami probowal gestami wyrazic to, czego nie potrafil opowiedziec.

Struchlalem. Kiedy zebralem sie na odwage, by znow spojrzec przez okno, w rozleglej zieleni ujrzalem osade polozona na najwyzszych szczytach w okolicy. Zaczalem sie zastanawiac skad ci ludzie tam sie wzieli. Jacky wyjasnil, ze mieszkaja tam tylko dwie osoby – para bez slubu. Najwyrazniej ta ich kohabitacja jest postrzegana jako skandaliczne pogwalcenie obyczajow.

Zasnute mgla zbocza zaczely ustepowac trawiastym rowninom. Po kilku minutach droga wyprostowala sie milosciwie, a ja moglem sie nieco odprezyc.

Kiedy Amerykanie mysla o Korsyce, maja zwykle przed oczami to, z czego zarowno ta, jak tez pozostale wyspy Morza Srodziemnego slyna najbardziej: nadmorskie kurorty. Faktycznie, Korsyka wiele zawdziecza pocztowkowym plazom z bielutkim piaskiem i szafirowa woda. Najbardziej znane miasta to Bonifacio, z potezna cytadela i ruchliwymi nadbrzeznymi kawiarenkami, oraz Porto-Vecchio, z klubami nocnymi i przystania pelna jachtow.

Tymczasem za gorami, ktore wielu turystow oglada jedynie z perspektywy lezaka, kryje sie inna, dzika wyspa. Tu krajobraz wypelniaja wysokie strome wzniesienia, rwace rzeki w glebokich wawozach i olbrzymie glazy ulozone wokol gladkiej tafli jezior.

Korsyka ma powierzchnie 8680 km2. Mozna ja przejechac samochodem, o ile ma sie nerwy ze stali. Ja i moj przyjaciel Brendan spedzilismy na wyspie piec majowych dni. Naszym celem bylo zwiedzenie terenow polozonych w glebi ladu.

Nasza podroz zaczela sie w Ajaccio, najwiekszym miescie Korsyki (65 tysiecy mieszkancow). Tu wypozyczylismy peugeota, ktorym pomknelismy dwupasmowa szosa do miejscowosci Mazzola w regionie Le Boziu. Pierwsze spostrzezenie: krajobraz zmienia sie tu z minuty na minute.

Korsyka to wyspa wielu mikroregionow. W ciagu jednej kilkugodzinnej wycieczki mozna zobaczyc bujnie porosniete zbocza, skaliste wawozy, lsniace zatoczki i miekki piasek.

Autor: Jeremy W. Peters

Zrodla: New York Times